De reden waarom ik nooit nog een bedrijf in mijn eentje zou opstarten - de kracht van de aantallen.

Alleen starten met een blanco blad

De stap van loontrekkende naar zelfstandige deed iets met me. Ik was toen 35.

Als ik nu terugblik, moet ik bekennen dat ik absoluut niet de mindset had van een ondernemer. Ik moet ook niet te streng zijn voor mezelf, want wat ik toen wel ondernam, was springen. Ik verlegde mijn grenzen en leerde mezelf kennen.

Zelfstandig worden, is de perfecte scholing in zelfkennis en persoonlijke groei.

Maar na 6 jaar was het genoeg geweest. Ik wilde niet langer alleen werken.

Ik zat sowieso op de limiet van wat ik aankon.

En het was ook behoorlijk eenzaam werken. Je hebt natuurlijk wel een netwerk en je hebt contact met je klanten, maar dat blijven wel je klanten. Daar zeg je niet alles tegen.

Het werd me steeds duidelijker dat ik vooral verlangde naar een klankbord, naar iemand met wie ik kon overleggen, met wie ik de zorgen en de successen kon delen.

 

En toen waren we met 2.

Ik had nog maar de wens uitgesproken of mijn broer belde me op een avond, met de vraag om mee in het bedrijf te stappen.

Niet zelden vroegen mensen ons of het wel een goed idee was om met familie samen te werken. Het zou niet de eerste keer zijn dat er op die manier ruzie ontstond binnen een familie. Ik vond dat een rare vraag.

Het leek wel alsof men ervan uit gaat dat ondernemen met anderen, vaak misloopt. Maar dat het dan minder erg is wanneer het geen familie is.

De kritische vragen hebben ons wel gescherpt. We gingen na of we wel degelijk op dezelfde golflengte zaten.

In de maanden die volgden ontdekten we bij elkaar de drijfveer.  We legden een methodiek vast waar we ons beiden konden in vinden en we definieerden onze waarom.

The inner, the outer and the higher game werden vastgelegd.

We deden er 6 maanden over om dezelfde taal te spreken. Ja, onze taal is beperkt om te verwoorden wat je bedoelt. En omgekeerd is taal ook vatbaar voor interpretatie door de ander.

Het was wel geruststellend om na een lange discussie te merken dat we eigenlijk hetzelfde bedoelden.

 

En toen kwamen er meer

We hebben voorlopig geen personeel en kiezen ervoor om met externe partners te werken als we bepaalde expertise niet in huis hebben. We zetten dan het project in het midden en verzamelen de juiste mensen om tot het gewenste resultaat te komen voor de klant.

En ook hier bleek de oefening - om the inner, the outer en the higher game na te gaan - een handige tool te zijn om de partners te kiezen. Wim en ik voelen vlug aan wie het beste aanleunt bij onze visie, want dat is belangrijk voor ons.

Het is belangrijk om na te gaan met wie je wil samenwerken op basis van gedeelde visies, de manier van aanpak en de drijfveer.

 

De kracht van het aantal.

Ik heb nooit het gevoel dat er een rangorde is tussen de partners als we aan een project bezig zijn. We staan rond het project. Maar er ontstaat wel duidelijk een andere dynamiek al naar gelang het aantal mensen die eraan meewerken.

Omdat hij zo leuk is, geef ik het met plezier mee. Hij komt niet van mij. De eer gaat naar één van mijn wijze raadgeefsters - Nadine Stroobants. Ga zelf na of deze weten-schap klopt voor jou.

Het aantal mensen met wie je samenwerkt aan een project, is bepalend voor de dynamiek en het resultaat.

1

Alleen is maar alleen. Het reflecteert een individuele visie. Naar mijn aanvoelen, kom je daar niet ver mee.

2

Met twee heb je een ja of een nee, een wit of zwart, een links of rechts, … je snapt hem wel. Het is een duaal gegeven.

3

Met drie zet je het op een rijtje. Plots komt er een alternatief en ga je de dingen anders bekijken.

4

Maar het is pas vanaf vier dat je het in de vorm krijgt. Pas dan komen de beslissingen en de actie. Natuurlijk is het ook mogelijk om alleen, met 2 of 3 iets te bereiken, maar dat vraagt veel meer energie.

5

Met vijf introduceer je de creativiteit. Er komt ruimte voor speelsheid.

6

En met zes komt de kering. Het wordt nooit meer zoals voorheen.

Ik zou nog tot 9 kunnen gaan, maar dan wordt het te zweverig voor een zakelijke blog. Ben je toch nieuwsgierig, stuur me dan een mailtje. Ik leg het je met veel enthousiasme uit.

 

Zo geleerd, zo gedaan.

Geen wonder dus dat we voor de oprichting van LINC al met 4 zijn. Danielle, Wim, ik en de-man-die-nog-niet-genoemd-wil-worden. We vullen elkaar perfect aan en ook hier gaan we voor dezelfde golflengte.

Afgelopen week waren we terug samen en het was grappig om te merken hoe Danielle en ik het duo zijn dat de visie en de gegevens verzamelen. De-man-die-nog-niet-genoemd-wil-worden zette alles op een rijtje en Wim formuleerde vlotjes het draagvlak.

We streven naar 6 oprichters en denken daarbij aan iemand die een expert is op vlak van communicatie en iemand die het juridische in de vingers heeft.

Als je interesse hebt, laat het ons dan zeker weten.

Zakelijk