Waarom je niet bang hoeft te zijn voor transformatie – tenzij je van pijn houdt.

Het zijn rare tijden, met een heleboel veranderingen al doorgevoerd en nog op komst. Misschien is het uiterlijk (nog) niet zichtbaar, velen voelen het op innerlijk vlak. Ja, het wordt nooit meer hetzelfde. Dat is duidelijk.

Dingen die vroeger zo vanzelfsprekend waren, lopen nu op een dood spoor. Het kost ook veel meer energie om op dat spoor te blijven. Ik vraag me dan af waarom? We worden gevraagd om dat te gaan doen waar ons talent ligt. Om dit talent aan te wenden voor het groter geheel. Het leven draait tenslotte niet om ons, maar om de mensen die in ons leven zijn.

We kunnen er voor kiezen om het oude pad te blijven volgen, want er is zoiets als een vrije wil. Je denkt misschien dat je niet genoeg je best hebt gedaan en wilt het nog eens proberen. Maar wat als het na een aantal pogingen weer niet lukt?

Transformatie start wanneer het oude niet meer werkt.

Eigenlijk is dat het punt waarop we kunnen kiezen voor transformatie - tenzij je van pijn houdt en nog een rondje wil draaien. Eigenlijk worden we op dat moment uitgenodigd om iets anders te doen. Wat? Dat wat ons gelukkig maakt. Of we worden uitgenodigd om het anders te doen. Hoe? Op een manier dat het ons gelukkig maakt.

Ieder van ons kent de weerstand voor verandering. Het is beangstigend als je het gekende achter je moet laten. Ook al is de situatie waarin we ons bevinden niet goed, het lijkt veiliger om die te behouden, want die kennen we. Het lijkt onveilig om uit onze comfortzone te stappen. We weten niet wat er op ons af komt. We weten niet of we dat wel aankunnen. Maar weet je...

Transformatie is bedoeld om naar een betere situatie te gaan, nooit om er slechter uit te komen.

Ik moest terugdenken aan de nieuwjaarswensen begin dit jaar. Ik wens je een zinvol 2019!

Dat krijg je als je

  1. Jouw prioriteiten gaat stellen
  2. Kunt formuleren waar je naar hunkert
  3. Voor eenvoud gaat
  4. Door dit alles tot de essentie komt.

Als ik terugblik dan is verbinding maken met mensen, mijn prioriteit voor dit jaar. Ik hunker naar samenwerken. Ik werk al 11 jaar als zelfstandige en mis de groepsdynamiek die ik had als loontrekkende binnen een bedrijf. Ik verlang ernaar om iets met mensen te doen via het schrijven. Ik verlang naar samen.

En toen ik het kon verwoorden, begon het proces. Natuurlijk zijn er nog de lopende zaken, maar dan komen ook de nieuwe opportuniteiten waar je zo naar hunkert. Alleen kwamen die op een geheel onverwachte manier. Achteraf gezien zijn dit de kleine en grote wonderen. Ik had nooit kunnen bedenken dat mijn neef mij in contact zou brengen met een dame, waarmee we nu samen een coöperatieve aan het oprichten zijn. Ik had nooit kunnen bedenken dat ik zou gecontacteerd worden om samen met een team mee te doen aan een aanbesteding. Ik had nooit gedacht dat ik de vraag zou krijgen of ik interesse heb om een co-designers-week te organiseren. Dit zijn opdrachten die geheel anders zijn in vergelijking met wat ik ooit deed. Toch maakte ik nog offertes voor opdrachten die zo vertrouwd waren, maar die werden niet weerhouden. Ik had dit nog nooit meegemaakt.

Ik besef nu, dat als je de 4 punten hierboven beantwoord, je automatisch dingen gaat veranderen. En dat is voor mij de weg van transformatie. De vragen beantwoorden met in het achterhoofd de afweging: “Maakt dit mij gelukkig?”

Het proces van transformatie is bewustwording en kiezen.

Ook al is het beangstigend, als ik nu bewust kies voor dat wat mij blij maakt, merk ik dat het moeiteloos gaat. Voor mij is dit het signaal dat het juist zit.

Tot de essentie ben ik nog niet gekomen. Het is zich nog aan het ontwikkelen. Ik weet dat we de laatste 3 maanden van dit jaar die laatste stap mogen zetten. Wat is nu de essentie van al hetgeen ik doorgemaakt heb.

En dan komt de kers op de taart, want 2020 is het jaar waar we dat alles echt in de praktijk - in de vorm - mogen zetten. We krijgen de ondersteuning om het effectief te doen.

Daar kijk ik zo naar uit!

Persoonlijk
Zakelijk